سلامتی بزرگترین نعمت است، قدرش را بدانیم!

کرج، خیابان 45 متری گلشهر، ارغوان غربی

تلفن تماس : ۳۳۵۵۵۷۴۸-026

اوریون، سرخک و سرخچه در بارداری

– اوریون در بارداری:

این عفونت غیر شایع بالغین توسط یک RNA پارامیکسوویروس ایجاد می شود. به دلیل مصونیت دوران کودکی تا ۹۰% بالغین سروپوزیتیو هستند. ویروس در وهله اول غدد بزاقی را آلوده می کند اما همچنین می نواند گنادها، مننژها، لوزالمعده و اعضای دیگر را آلوده کند. این ویروس توسط تماس مستقیم با ترشحات تنفسی، بزاق منتقل می شود. بیشترین انتقال قبل و یا در طی ۵ روز اول از شروع التهاب غده اتفاق می افتد و ایزولاسیون از نظر این ذرات در طی این مدت توصیه می شود. درمان علامتی است و اوریون در طی بارداری شدید تر از غیر بارداری نیست. زنانی که در سه ماهه اول مبتلا به اوریون می شوند در معرض خطر بیشتری برای سقط خود به خودی هستند. عفونت در بارداری بندرت همراه با ناهنجاری های مادرزادی و عفونت جنینی است.
سوش واکسن زنده ضعیف شده Jeryl-Lynn قسمتی از واکسن MMR است. واکسن اوریون در بارداری قدغن می باشد. مالفورماسیون های قابل انتساب به واکسیناسیون MMR در بارداری گزارش نشده است. اما از بارداری باید به مدت ۳۰ روز بعد از واکسیناسیون اجتناب شود. واکسن ممکن است به زنان مستعد در دوره نفاس داده شود و شیردهی کنترااندیکاسیون ندارد.

– سرخک در بارداری:

این یک RNA ویروس بسیار مسری از خانواده پارامیکسوویریده است که فقط انسان را آلوده می کند. در اپیدمی های سالانه سرخک در اواخر زمستان و اوایل بهار روی می دهد. انتقال در وهله اول توسط ذرات تنفسی و میزان حمله ثانویه در بین افراد در معرض تماس بیشتر از ۹۰% می باشد. طغیان مجدد سرخک در گروه های واجد شرایط واکسیناسیون ولی واکسینه نشده روی می دهد، تب، آبریزش از چشم و بینی، التفات ملتحمه چشمی و سرفه علائم تیپیک هستند.
بثورات مشخصه قرمز رنگ روی سر و گردن پدید می آید و سپس به سمت پشت، تنه و اندام ها پیشرفت می کند. نقاط و ضایعات سفید کوچک با عفونت حاد بطور رایج بوسیله شواهد سرولوژیک از طریق تستهای RT-PCR در دسترس است. درمان حمایتی است.
به زنان باردار بدون شواهد مصونیت از سرخک باید ایمونوپروفیلاکسی غیر فعال با ایمونوگلوبولین mg/kg 400 داخل وریدی تجویز نمود. واکسیناسیون فعال در طول بارداری انجام نمی شود، اگر چه، زنان مستعد را می توان به طور روتین در دوره نفاس واکسینه و شیردهی ممنوع نیست.
به نظر نمی رسد ویروس روی جنین اثرگذار باشد. اگر چه میزان سقط خودبخودی، زایمان زودرس و نوزاد کم وزن با ابتلا مادر به سرخک افزایش می یابد. اگر مادری مدت کوتاهی قبل از تولد مبتلا به سرخک شود خطر عفونت جدی در نوزاد، به خصوص نوزاد  نارس، قابل توجه است.

سرخچه-در-بارداری

– سرخچه در بارداری:

سرخک آلمانی هم نامیده می شود و اهمیت کمی در غیر بارداری دارد. عفونت سرخچه در سه ماه اول خطر قابل توجهی برای سقط و ناهنجاری های مادرزادی شدید دارا است. انتقال از طریق ترشحات بینی و حلق روی می دهد و احتمال انتقال ۸۰% در افراد مستعد است. پیک بروز در اواخر زمستان و بهار در نواحی شایع است. سرخچه مادرزادی معمولا بیماری تبدار خفیف با ضایعات منتشر است که از صورت شروع و به اندام ها و تنه گسترش می یابد. گفته می شود که ۵۰-۲۵ % عفونت های بی علامت است. علایم دیگر شامل درد مفاصل، التهاب غدد لنفاوی سر و گردن و التهاب ملتحمه است.
دوره خواب بیماری ۱۳ تا ۲۵ روز است. آلوده شدن خون با ویروس معمولا یک هفته قبل از علایم بالینی ایجاد می شود. تا ۵۰% موارد عفونت های مادری علامت بالینی واضحی ندارند علی رغم اینکه عفونت ویروسی در خون باعث عفونت های جنینی مخرب می شوند. ویروس سرخچه را می توان از ادرار، خون، بینی و حلق و مایع نخاع تا ۲ هفته بعد از شروع بثورات جلدی جدا کرد. تشخیص با آزمایشگاه انجام می شود.

– درمان و پیشگیری:

درمان اختصاصی برای سرخچه وجود ندارد. پیشگیری از تماس با ترشحات به مدت ۷ روز بعد از شروع بثورات پوستی توصیه می شود. ایمن سازی غیرفعال بعد از تماس با ایمونوگلوبولین ممکن است مفید باشد اگر ظرف ۵ روز بعد از تماس داده شود. واکسن MMR باید به زنان غیر باردار در سنین باروری که شواهدی از مصونیت را ندارند هر زمان که به شبکه مراقبت های بهداشتی مراجعه کردند پیشنهاد شود. واکسیناسیون پرسنل بیمارستانی مستعد که ممکن است در تماس با بیمار مبتلا به سرخچه یا زن باردار را دارند اهمیت دارد.
از واکسیناسیون یک ماه قبل یا حین بارداری اجتناب شود زیرا واکسن حاوی ویروس زنده ضعیف شده است. شواهدی مبنی بر ارتباط بین واکسیناسیون و ایجاد ناهنجاری مشاهده نگردید اگر چه از لحاظ تئوری خطر ۶/۲ درصدی دارد. واکسیناسیون MMR دلیل ختم بارداری نیست.

پیام بگذارید

(0 دیدگاه)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 + 14 =