سلامتی بزرگترین نعمت است، قدرش را بدانیم!

کرج، خیابان 45 متری گلشهر، ارغوان غربی

تلفن تماس : ۳۳۵۵۵۷۴۸-026

عفونت های شایع در دوران بارداری

با توجه به صحبت های خانم دکتر ژیلا غفوریان (متخصص زنان، زایمان و نازایی) در بیمارستان و زایشگاه مریم:

خطر بالای ابتلا به انواع عفونت ها در دوران بارداری وجود دارد. عفونت های دوران بارداری هم برای مادر مضر هستند و هم ممکن است برای جنین خطرناک باشند لذا تجویز آنتی بیوتیک های مناسب برای درمان و نیز پیشگیری از این عفونت ها اهمیت فراوانی دارند.

گونوره و کلامیدیا:

گونوره عفونت باکتریایی ناشی از نایسریا گونوره آ است و بیماری کلامیدیا توسط کلامیدیاتراکوماتیس ایجاد میشود. در صورت عدم درمان این عفونت ها ممکن است به زایمان پره ترم، عفونت رحمی یا عفونت مادرزادی به شکل لانژکتیویت- پنومونی یا بیماری منتشره نوزاد بیانجامد.
برای پیشگیری توصیه شده که به طور روتین تمام زنان باردار در معرض خطر در اولین ویزیت دوران بارداری غربالگری شوند.
غربالگری کلامیدیا در بیماران کمتر از ۲۵ سال و در مورد افراد در معرض خطر باید در سه ماهه سوم تکرار شود. از آنجا که افراد آلوده به گونوره آ معمولا هم زمان با کلامیدیا تراکوماتیس هم آلوده اند، بیماران تحت درمان باید داروهای موثر بر کلیه کلامیدیا را هم دریافت کنند.

درمان :

در ابتلا به گونوره آ عبارت است از تک دوز ۲۵۰mg سفنریاکسون عضلانی یا سفکسیم ۴۰۰mg همراه با یک گرم یک دوز آزیترومایسین خوراکی (درمان توصیه شده برای کلامیدیا در طی بارداری). همه بیماران باید سه هفته پس از کامل شدن درمان مجددا تحت بررسی قرار گیرند.

تب تخال تناسلی:

این عفونت توسط ویروس هریس سیمیلکس نوع ۱ و ۲ ایجاد میشود. در بیش از ۹۰% از موارد هریس نوزادی، نوزاد طی زایمان طبیعی و هنگام عبور از کانال زایمان به ویروس آلوده میشود. لذا در زنانی که ضایعات تناسلی فعال دارند برای پیشگیری از عفونت نوزادی سزارین توصیه میشود.
ایمنی Acyclovir در بارداری در درمان هرپس اثبات نشده و از طرفی هیچ خطر جدی به دنبال مصرف آن در بارداری گزارش نشده است.
لذا مصرف آسیکلوویربین هفته های ۳۶ تا زمان زایمان خطر عود عفونت و نیاز به سزارین را کاهش میدهد. نوع وریدی آسیکلوویر را میتوان در موارد شدید عفونت تجویز کرد.

عفونت

عفونت های مجاری ادراری:

عفونت های ادراری علامت دار یا بدون علامت بارداری هستند. عفونت مثانه معمولا با تکرر و احساس نیاز به دفع ادرار، سوزش ادرار یا هماچوری خود را نشان میدهد. در پیلونفریت اما علائم سیستمیک مانند تب، درد پهلو و تهوع استفراغ وجود دارد.
بسیاری از تغییرات رخ داده طی بارداری باعث استاز ادرار در مثانه و مجاری ادرار شده و خطر عفونت افزایش می یابد. لذا پیشگیری پیلونفریت طی بارداری مهم است.
زنان باردار باید حداقل یک بار در اوایل بارداری از نظر احتمال باکتریوری بررسی شوند که اگر مثبت شده درمان آنتی بیتیک لازم است. برخی تکرار غربالگری باکتریوری بدون علامت را در هر سه ماهه بارداری لازم میدانند. شایعترین عامل عفونت ادراری در بارداری E.coli است.

درمان :

متداول شامل یک دوره ۳ تا ۷ روزه نیتروفورانتوئین و یا تجویز یک سفالوسپورین نسل اول مانند سفالکسین است.
پیلونفریت با بستری و شروع آنتی بیوتیک های وریدی درمان میشود. پس از کامل کردن هر دوره آنتی بیوتیکی برای اطمینان از برطرف شدن باکتریوی، کشت ادرار مجدد باید درخواست شود.

عفونت استرپتوکوک گروه B :

استرپتوکوک گروه B یک ارگانیسم گرم مثبت است که بدون ایجاد علامت در واژن یا رکتوم کلونیزه میشود. عفونت استرپتوکوک گروه B وارد مایع آمنیوتیک شده یا ممکن است طی زایمان و عبور از کانال زایمانی نوزاد را آلوده کند.
تمام بیماران طی هفته های ۳۵ تا ۳۷ بارداری باید از نظر عفونت استرپتوکوک گروه B غربالگری شوند. در صورت مثبت بودن نتیج پروفلاکسی آنتی بیوتیکی لازم است.
هم چنین در بیماران با کلونیزاسیون استرپتوکوک گروه B که نوزاد نارس کمتر از ۳۷ به دنیا آورده، طی زایمان تب داشته یا از پارگی کیسه آب آنها بیش از ۱۸ ساعت گذشته درمان آنتی بیوتیکی لازم است.
پنی سیلین G وریدی خط اول درمان است و جانشین آن آمپی سیلین وریدی می باشد. در بیماران با سابقه حساسیت شدید به پنی سیلین ها میتوان درمان را با کلیندامایسین یا ونکومایسین ادامه داد.

توکسوپلاسموز:

عامل بیماری پارازیتی به نام توکسوپلاسماگوندی است. هر چجند که زنان باردار آلوده به توکسوپلاسما بدون علامت هستند، عفونت ممکن است از طریق جفت به جنین منتقل شده و باعث بیماری های مادرزادی منتهی یه مرگ با ناهنجاری های جنینی، عقب افتادگی ذهنی، زنان باردار از طریق مصرف غذای آلوده، تماس با حیوان آلوده یا تماس نحیطی ممکن است مبتلا شوند.

پیام بگذارید

(0 دیدگاه)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 2 =