عمل فتق دیافراگم

عمل فتق دیافراگم

نوزادی که در بیمارستان و زایشگاه مریم (بیمارستان تخصصی زنان در کرج) با مشکل فتق دیافراگم به دنیا آمده بود توسط دکتر صلاح الدین دلشاد در بیمارستان مریم تحت عمل جراحی قرار گرفت.

دیافراگم، عضله بزرگ گنبدی شکلی است که اعضای داخل شکم (معده، روده، طحال و کبد) را از اعضای داخل قفسه سینه (قلب و ریه) جدا می کند. فتق دیافراگم عبارتست از وجود یک حفره (سوراخ) غیرطبیعی در قسمت دیافراگم، ایجاد شدن حفره‌ای در دیوارۀ بین سیستم تنفسی و سیستم گوارشی جنین است که می‌‌تواند برای جنین بسیار خطرناک یا حتی کشنده باشد. در این حالت، روده به ریه فشار وارد می‌کند، در نتیجه ریه به طور طبیعی رشد نمی‌کند و بعد از تولد نوزاد، قادر به عملکرد مناسب نمی‌باشد.

در این بیمار حفره در قسمت چپ دیافراگم وجود داشت و همۀ احشاء شکمی وارد سینۀ جنین شده بود که باعث جابه‌جایی قلب به سمت راست و عدم رشد ریه شده بود.

زمانی ‌که جنین در شکم مادر است؛ به این خاطر که تغذیه و اکسیژن‌رسانی از سمت مادر بوده است، مشکلی نخواهد داشت اما به محض به دنیا آمدن مشکل تنفسی پیدا می‌کند و در ابتدا باعث سیاه شدن نوزاد شده به همین دلیل نوزاد را داخل دستگاه می‌گذارند.

نوزاد به دنیا آمده فرصت خیلی کمی برای زنده ماندن دارد؛ به همین دلیل اگر قبلا مشکل فتق دیافراگم تشخیص داده نشده باشد و نوزاد در جایی به دنیا بیاید که امکانات لازم نباشد شانسی برای زنده ماندن نخواهد داشت، اما اگر نوزاد در جایی به دنیا بیاد که امکانات جراحی اطفال و بیهوشی نوزادان برای آنها فراهم باشد احتمال زنده ماندن بچه زیاد است. در ضمن هرچه قطر سوراخی که به سینه راه دارد بیشتر باشد، عمل سخت‌تر می‌گردد.

خوشبختانه این بچه‌ای که تحت عمل جراحی در بیمارستان مریم قرار گرفت قبل از به دنیا آمدن در سونوگرافی تشخیص فتق دیافراگم را داده بودند و به محض به دنیا آمدن از طریق سزارین، متخصص زنان نوزاد را برای عمل فتق دیافراگم ارجاع دادند. در عرض یک دقیقه برای ایجاد تنفس مصنوعی، لوله‌گذاری نوزاد انجام شد.

در هنگام عمل زمانی ‌که سوراخ وسعت زیادی داشته باشد و برای بستن سوراخ عضلۀ دیافراگم جواب ندهد و همچنین بچه عضلۀ پشتی دیافراگم را نداشته باشد از «مش» که یک مادۀ سیماتیک مصنوعی است، استفاده می‌شود و دور تا دور سوراخ دوخته می‌شود اما چون جسمی خارجی بوده عوارض خود را خواهد داشت. در این عمل ما سعی کردیم از مش برای بستن فضا استفاده نکنیم.

در این نوزاد پس از به دنیا آمدن جز قسمت انتهای رودۀ بزرگ همۀ روده‌ها، قسمتی از معده و طحال همه در سینه بودند و همچنین روده‌ها چرخشی داشتند که به عروق بچه فشار وارد می‌کرد. ما روده‌ها را چرخاندیم سپس خون‌رسانی به روده‌ها تأمین شد و خوشبختانه هیچ عارضه‌ای به روده نرسید.

به محض خارج کردن احشاء از سینه و وارد کردن احشاء به شکم، فشار بر ریه از بین رفت و اکسیژن‌رسانی بچه تأمین شد. ما انتظار داریم در دو-سه روز آینده ریه سمت چپ باز شود و قلبی که در سمت راست قرار گرفته است به سمت چپ آمده و بچه به حالت عادی خود بر‌گردد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *