یلدا با مریم

یلدا در زبان فارسی به معنای آزادی و رهایی است، مثل فردا، مادر رهایی، مادر شکوه، فردا یعنی آینده، زمان شکوه.

جشن گرفتن در آغاز سرما و تاریکی یعنی رو ندادن به سردی و نامردی! در این شب ظلمانی، به‌ یادگار از خورشید تابستان، میوه‌هایی چون هندوانه و انار را بر سر سفره‌هایمان می‌گذاریم. در تاریکی محض، به‌یاد خورشید بودن، به یاد تابستان بودن، به یاد هرآنچه که به زندگی معنا و مفهوم و عمق می‌بخشد، رفتاری بسیار بامعناست، این کار نماد «نه» گفتن به تاریکی‌ها و سرماست، تا راهِ دشوار و ناهموار تاریکی را روشن کنیم و از دلِ آن به‌سوی نوروز راهی بگشاییم. سرنوشت و سرگذشت خود را با تاریکی و سرما پیوند نمی‌زنیم.
پیمان می‌بندیم که پیروزمند و بی‌گزند، روزنۀ امید و پنجرۀ آرزو و درگاه آرمان خویش را گشوده نگه داریم. به ‌قول سعدی:

هنوز با همه دردم امید درمان است    که آخِری بود آخِر شبان یلدا را؟

در شب یلدا، ما روشنایی و یلدا را در تن و جان خویش می‌کاریم و آنها را دوست می‌داریم، که دوست داشتن در سرشت انسان و سرنوشت انسان است و این جوانه‌ای است که در شب یلدا کاشته می‌شود و ما را به‌سوی بهاری با معنا می‌برد.
به همین مناسبت بر آن شدیم تا یلدا را در کنار بیماران و پرسنل محترم بیمارستان مریم، که این شب طولانی را در کنار خانوادۀ مریم سپری کردند، جشن بگیریم.

یلدا با مریم
یلدا با مریم
یلدا با مریم
یلدا با مریم
یلدا با مریم
یلدا با مریم
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *